Setka A z podnoszonym kilem

Część 3 - ster

Wycinamy kształt płetwy.

Zaznaczamy profilowanie

Profilujemy płetwę za pomocą szlifierki kątowej

Oprofilowana płetwa

Laminujemy płetwę

Szpachlujemy płetwę żywicą epoksydową zagęszczoną mokrobalonami

Szlifujemy szpachlówkę

Malujemy płetwę

Jarzmo wykonujemy ze stali AISI316. Aby uzyskać sztywność końce cienkiej blachy są wygięte na zewnątrz. Na dolnych łukach dospawano paski blachy. W górnej części jarzma wspawano pasek blachy o szerokości 40mm. Zawiasy przyspawane do jarzma.

Zawiasy. Widać zaokrąglone krawędzie otworów prowadzących kontrafał.

Płetwa pasuje do jarzma

Teraz czas na wywiercenie otworów i wykonanie rumpla.

Wykonanie płetwy i fotografie Piotr Czarniecki

 Setka A z podnoszonym kilem

Część 2 - stalowa płetwa kila.

Płetwa z blachy stalowej, ocynkowana, zaokrąglona na krawędzi natarcia i zaostrzona na krawędzi spływu w części podwodnej poza końcówką do której przykręcony będzie bulb

Prowadnica teflonowa

Śruby mocujące prowadnice

Widok na prowadnicę i miejsce wspawania policzków rolek. Płetwę cynkujemy po wspawaniu policzków. Osie rolek ze stali kwasoodpornej (AISI316) wspawujemy w oczyszczone z cynku w miejscu spawania otwory za pomocą elektrody ze stali 308. Spawy z zewnątrz szlifujemy i zabezpieczamy antykorozyjną farbą epoksydową zawierającą pył cynkowy.

Rolki służące do podnoszenia kila. Widać miejsce wspawania policzków rolek.

Wszystkie fotografie Piotr Czarniecki

 Setka A z podnoszonym kilem

Część 1 - wykonanie skrzyni kilowej.

Pierwszy egzemplarz podnoszonego kila do Setki A wykonał Piotr Czarniecki dla Atoma. Tego samego Atoma na którym startował w SpA 2016.

Skrzynię kilową wykonujemy z laminatu poliestrowo - szklanego na wewnętrznej formie jednorazowej.

Budowa formy z płyty grubosci 20mm

Nakładki na formie służą do uzyskania przetłoczeń pod teflonowe ślizgi.

Poszpachlowane krawędzie nakładek formujących

Płyta która pozwoli odformować kołnierz denny

Po pierwszym woskowaniu

Po piątym woskowaniu

Metalowe wzmocnienie przedniej krawędzi

Wzmocnienie gotowe do zalaminowania

Ten sam widok z większej odległosci

Nakładamy dwie warstwy żelkotu

Pierwsze warstwy laminatu, tu 4 x mata 300

Ścianki skrzyni są cienkie

Na razie nie laminujemy dalej

Rozcinamy skrzynię wzdłuż przedniej krawędzi i wyjmujemy formę wewnętrzną

Zlaminowujemy rozcięcie. Do gładkiego wnętrza skrzyni wstawiamy listwy sklejkowe o grubości 20 mm. Listwy zapobiegną odkształcaniu skrzyni podczas dalszego laminowania. Laminujemy następne warstwy do osiągnięcia gramatury zgodnej z projektem. Aby skrzynia nie odkształcała się w czasie laminowania należy jednorazowo nakładać nie więcej warstw niż łącznie 1000G/m2. Teraz należy zrobić kilkunastogodzinną przerwę, potem przeszlifować powierzchnię i nałożyć następne warstwy (np. 3 x M300) i tak do uzyskania przewidzianej gramatury zbrojenia. Nałożenie całej przewidzianej ilosci warstw w jednym procesie mogłoby spowodować wyraźne odkształcenia.

Wszystkie fotografie Piotr Czarniecki

Okruszek

Początek

Kończył się pierwszy etap SpA 2016. Siedem Setek stoi przy kei w Santa Cruz. Jeszcze tylko Marcin walczy z silnym, przeciwnym wiatrem. Żeglowali doskonale i dobrze przygotowali łodki. Nic nie zawiodło. Nastroje świetne. Niedługo start do drugiego etapu ale marzenia sięgają dalej.

• Halo, słyszysz?
• Bardzo dobrze, cześć Arek,
• Co jeszcze można zrobić w żeglarstwie na małych łódkach?
• Można popłynąć dookoła łódką mniejszą niż Acrohc Australis. Można 5-metrową łódką popłynąć dookoła non stop z zachodu na wschód. Największym, dzisiaj jeszcze niewyobrażalnym wyczynem byłoby zrobienie takiego rejsu w drugą stronę.
• Narysujesz mniejszą od Acrohc ?
• Narysuję.

maj 2019.

• Ruda, gdzie teraz chcesz płynąć?
• Przez Atlantyk. Nie narysowałbyś mi łódki około 3 m?
• Jest gotowa, od dwóch lat.
• Wiesz, chciałbym ją zrobić z laminatu, na przekładce.
• Da się przeprojektować ze sklejki na przekładkę, to podobnie lekkie materiały.

Koncepcja

           Okruszek, pomimo swoich rozmiarów ma być sprawnym i stylowym „okręcikiem” a nie „łodzią dryfową” zdolną do płynięcia tylko z wiatrem i prądem. Mocnym, dzielnym, skutecznie żeglującym na wiatr i możliwie wygodnym jachcikiem oceanicznym.

           Kadłub – pierwotnie sklejkowy punt później przekonstruowany na laminat. Wykończenia z lakierowanego lub olejowanego drewna. Wysoką wolną burtę mają maskować podwójne listwy odbojowe i kontrastowy pas między nimi.

           Wytrzymałość. Kadłub w wersji laminatowej jest konstrukcją przekładkową z rdzeniem z 20-milimetrowego Herexu. Gramatury zbrojenia odpowiadają jachtowi 8-metrowemu. Dno lite w obrębie usztywnień balastowych. Płetwa balastowa z blachy 12 mm przyspawana do kołnierza przenoszącego obciążenia na duży obszar dna. Bulb ołowiany. Przekroje takielunku dobrane z jeszcze większym nadmiarem niż w Setce. Dwie grodzie wodoszczelne oddzielające forpik i achterpik.

            Dzielność. Kadłub zaprojektowano tak by żeglował sucho nawet w trudnych warunkach. Duża szerokość i nisko umieszczony balast zapewniają stateczność pozwalającą nieść pełne żagle przy 4B. Oprócz płetwy balastowej i steru zaprojektowano rufowe płetwy stabilizacyjne. Przyjęty układ płetw zapewni dobrą sterowność i stateczność kursową. Pozwoli sternikowi i samosterowi na łatwe utrzymywanie kursu oraz możliwie bezpieczne sztormowanie rufą do fal z ciągniętą liną. 

Kadłub punta i pełna wodnica będą sprzyjały koniecznemu na krótkiej łódce ograniczeniu nurzania dziobu na kursach pełnych. Do żeglowania z wiatrm i falą przeznaczone są żagle przednie, foki i genaker. Ich nisko położone środki dają mały moment przegłębiający dziób.

          Żeglowanie na wiatr. Zależnie od stanu morza Okruszek powinien skutecznie żeglować na wiatr przy 4 – 5B. Małe łódki mają bardziej niż duże ograniczoną zdolność żeglowania pod fale przy silnym wietrze. Dlatego trzeba jak najlepiej wykorzystać słabe wiatry. Nie możemy zrobić zbyt małego ożaglowania by jacht przy słabych wiatrach nie stał bezradnie kiwając się z burty na burtę. Jedenaście metrów kwadratowych żagli niesionych na wiatr to minimum dla łodki wypierającej prawie 800 kg. 

Jeszcze skuteczniejsze byłoby ożaglowanie w wersji 14 metrów kwadratowych. Refowanie grota zaczynałoby się przy górnej trójce jednak z takim takielunkiem żwawiej ruszałby w cieniu wyspy i miałby większe szanse dotrzeć do portu po zawietrznej.

          

            Wygoda we wnętrzu i na pokładzie. Typowe dla mikrojachtów rozwiązanie to ciasne miejsce dla żeglarza i to tylko na podłodze kabiny, brak kokpitu, mało funkcjonalny pokład. Okruszek zrywa z tym schematem. 

Bezpieczny pokład o niewielkiej wypukłości i dużej liczbie handrelingów. Dorosły człowiek może położyć się w poprzek na nadbudówce i na pokładzie dziobowym.

 Wygodny kokpit o wymiarach pozwalajacych wysokiemu mężczyźnie siedzieć jak na dużym jachcie lub w pozycji półleżącej oprzeć plecy o pochyłą ściankę nadbudówki. Ławy kokpitu mają jeden metr długości co pozwala by na każdej burcie usiadły dwie osoby. Stateczność Okruszka również na to pozwala. Podłoga kokpitu ma 85 cm długości. To wystarczy by skorzystać z wiaderka. Gdy jacht pracuje na fali najlepszym miejscem do spania jest dla samotnego żeglarza podłoga. Koje służą jako bakisty i miejsce do rozłożenia mapy oraz zamocowania szafki kambuzowej. Na kotwicy lub w porcie możemy spać na koi, przyjmować gości. W kabinie może wygodnie usiąść sześć osób. Łódka zachowa stateczność również gdy jeszcze cztery osoby zajmą kokpit. Wysokość nad kojami wynosi 90 cm. Wysokość wnętrza 120 cm.

W lipcu w stodole w Górach Orlickich powstał kadłub. Gotowa jest już zabudowa wnętrza. 

Setka bardziej uniwersalna

    Co zrobić by tym samym jachtem móc pływać po morzu i po płytkich jeziorach? Czy coś trzeba zmienić w konstrukcji dna setki żeby można było przykręcić płetwę balastową do kadłuba wersji mieczowej bez usuwania skrzyni a po odkręceniu bulbkila i zaślepieniu otworów ponownie pływać mieczówką?

   W wersji balastowej bulbkil setki jest przykręcony do kadłuba dziesięcioma śrubami M12 przechodzącymi przez 5 denników. W wersji mieczowej denników jest mniej i mają mniejsze przekroje. Jeżeli chcemy do kadłuba ze  skrzynką mieczową przykręcać bulbkil to musimy wykonać denniki takie jak dla wersji balastowej. Dwa z denników muszą jednak mieć wycięty fragment środkowy by możliwy był montaż skrzyni mieczowej.

                                              1. Płetwa balastowa przykręcona pod skrzynką mieczową

Stalowy kołnierz bulbkila ma wymiary 1300 x 200 x 5. Aby usztywnić dno w obszarze przeciętych denników poszerzymy stalowy kołnierz płetwy balastowej i do przeciętych denników przykręcimy podwójnie. W takim wykonaniu bulbkil będzie przykręcony 14 śrubami M12. Dno z lewej i prawej strony skrzyni nie będzie względem siębie ulegało przesunięciu więc obciążenia nie będą przenoszone na skrzynkę mieczową. Wyeliminowana została możliwość jej uszkodzenia.

                                       2. Poszerzony kołnierz płetwy balastowej

                          3. Przykręcenie balastu do denników w obszarze skrzyni mieczowej

1. Denniki należy wykonać jak dla wersji balastowej z poniższymi zmianami.
2. Dennik na wręgu C montujemy od strony rufy a nie od strony dziobu.
3. Dwa denniki między wręgami C i D przecinamy dla wpuszczenia skrzyni mieczowej.
4. Wklejamy węzłówki łączcące przecięte denniki ze skrzynią mieczową.
5. Kołnierz płetwy balastowej wykonujemy nie jako równy pas blachy lecz wg rys. 2
6. Do dennika między wręgami B i C oraz do denników na wręgach C i D płetwę przykręcamy tak jak w wersji balastowej.
7. Do denników między wręgami C i D (przeciętych) płetwę przykręcamy podwójnie, tak jak na rys 3
8. Przed przykręceniem bulbkila wyjmujemy balast wewnętrzny i miecz oraz odkręcamy kątowniki tworzące zawiesie miecza.
9, Bulbkil przykręcamy uszczelniając otwory szczeliwem elastycznym.

Tak wykonana płetwa pozwoli żeglować równie bezpiecznie jak wersją balastową setki i będzie cięższa o 8 kg od płetwy typowej dla wersji balastowej.

 Zmiany.  O przebiegu SpA 2016 możecie przeczytać tu http://www.maderski.pl/blog/index.php a wyniki znajdziecie na http://www.maderski.pl/setk--przez-atlantyk-2016.html . Organizację SpA przekazuję grupie żeglarzy. Wszyscy brali udział w  ostatniej edycji regat. Co roku planowana jest jedna duża cykliczna setkowa impreza, koronny wyścig przez Atlantyk co cztery lata. Więcej napiszą już organizatorzy. Pierwsza zmiana - stronę Setką przez Atlantyk na Fb poprowadzi Arek Pawełek. Powodzenia! J. M.

Kalendarz docelowy SpA

1. Co cztery lata (lata parzyste) w listopadzie Setką przez Atlantyk. Trasa długości ok. 3600 mil z południowej Portugalii na Karaiby z postojem na Wyspach Kanaryjskich. Tylko samotnicy.

2. Co cztery lata w lipcu, pomiędzy SpA, Setką na Azory. Trasa długości ok. 2000 mil, Porto - Horta - Porto. Samotnicy i załogi dwuosobowe.

3. Lata nieparzyste w lipcu, Setką na Alandy. Trasa długości ok. 1000 mil, Świnoujście - Maarianhamina - Świnoujście. Samotnicy i załogi dwuosobowe.

11.11.

Setką przez Atlantyk 2016 startują.
Teraz wszystkie decyzje należą do zawodników. SpA to nie tylko wyścig. Wynik jest mniej ważny od samego przepłynięcia oceanu. SpA to cały program. Właściwy jacht, przekazanie wiadomości o budowie oraz konsultacje z konstruktorem. Dobrana, możliwie bezpieczna trasa, porty i terminy. Przemyślany i sprawdzony, oryginalny system bezpieczeństwa na pokładzie. Wymiana rad i doświadczeń.
Przez ponad rok trwała próba zniszczenia regat. Metodami odległymi od uczciwości, przyzwoitości i elegancji. Z silnym zewnętrznym wsparciem.
Regaty oceaniczne Setką przez Atlantyk startują. Możemy dzielić radość z żeglarzami i cieszyć się wspólnym przeżywaniem Wielkiej Przygody.
Życzę obserwatorom wielu dobrych emocji a żeglarzom pięknego i szczęśliwego rejsu.
Bądźcie przypięci i zamykajcie zejściówkę!